Władysław Godula
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
lata 30. – 1940 |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
2 Pułk Strzelców Podhalańskich |
Późniejsza praca |
nauczyciel, kierownik szkoły powszechnej w Równem |
Władysław Józef Godula (ur. 24 lipca 1911[a] w Sanoku, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – nauczyciel, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się w Sanoku jako syn pochodzących z Zebrzydowic Stanisława (1880–1953[1], stolarz fabryczny[2]) i Józefy z domu Wieczorek (1879–1956[3]). Był bratem Mieczysława (1908-2007, pracownik Autosanu[4]) i Tadeusza (1906-1971, nauczyciel w sanockim gimnazjum)[2][5][6][7][8][9][10]. Rodzina Godulów zamieszkiwała przy ul. Stanisława Konarskiego 27 w Sanoku[11].
Władysław Godula ukończył szkołę powszechną w Sanoku, a następnie seminarium nauczycielskie w Krośnie. Służbę wojskową odbywał w Przemyślu w 2 pułku Strzelców Podhalańskich w rodzinnym Sanoku. Został mianowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem dniem 1 stycznia 1936 r. Został przydzielony do 44 pułku strzelców Legii Amerykańskiej w garnizonie Równe. W miejscowości Równe pracował jako nauczyciel i kierownik szkoły powszechnej.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów w niewyjaśnionych okolicznościach. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. W kwietniu 1940 r. (w ocalałych pamiętnikach, które w obozie pisał inny jeniec, także pochodzący z Sanoka Zbigniew Przystasz, znalazł się wpis z 5 kwietnia 1940 r. informujący o wcześniejszym wywiezieniu Władysława Goduli, dosł odczytano jego nazwisko jako Cudula)[12][13] został zabrany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r. Jest pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu[14].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/D%C4%85b_Pami%C4%99ci_to_W%C5%82adys%C5%82aw_Godula_in_Sanok.jpg/240px-D%C4%85b_Pami%C4%99ci_to_W%C5%82adys%C5%82aw_Godula_in_Sanok.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/Tomb_of_Godula_family_at_Central_Cemetery_in_Sanok%2C_board.jpg/240px-Tomb_of_Godula_family_at_Central_Cemetery_in_Sanok%2C_board.jpg)
Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie do stopnia porucznika[15]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[16].
18 kwietnia 2009 r., w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w tzw. Alei Katyńskiej na Cmentarzu Centralnym w Sanoku zostało zasadzonych 21 Dębów Pamięci[17][18][19], w tym upamiętniający Władysława Godulę (zasadzenia dokonał Wojciech Petryk, prezes Stowarzyszenia Rozwoju Wsi Bykowce)[20][21].
Władysław Godula został symbolicznie upamiętniony na grobowcu rodziców na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
Uwagi[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Inne źródła podają rok urodzenia 1912. Inskrypcja symboliczna na grobowcu rodzinnym Godulów w Sanoku podaje datę 24 lipca 1911.
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Księga Zmarłych 1946–1958 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 338 (poz. 11).
- ↑ a b Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 149 (poz. 187, 188).
- ↑ Księga Zmarłych 1946–1958 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 373 (poz. 55).
- ↑ Mieczysław Godula. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
- ↑ Wykaz profesorów uczących w okresie od 1880 do 1958. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 335-338.
- ↑ Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 125.
- ↑ Wykaz profesorów uczących w okresie 1880–1980. W: Księga pamiątkowa (obchodów 100-lecia Gimnazjum oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku). Sanok: 1980, s. 160.
- ↑ Roman Bańkowski. Pan Mieczysław. „Tygodnik Sanocki”. Nr 14 (543), s. 10, 5 kwietnia 2002.
- ↑ Tadeusz Godula. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
- ↑ Mieczysław Godula. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
- ↑ Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 12.
- ↑ Pamiętniki znalezione w Katyniu. Warszawa: Editions Spotkania, 1990, s. 265. ISBN 2-86914-050-9.
- ↑ Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 79.
- ↑ Ofiary Katynia: lista nazwisk zabitych krośnian. krosno24.pl, 18 września 2012. [dostęp 2014-02-23].
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 2014-08-05].
- ↑ Krystyna Chowaniec, Patron sanockiego harcerstwa – ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski, Rocznik Sanocki Tom X – Rok 2011, Sanok 2011, s. 17.
- ↑ Krystyna Chowaniec. Uroczystości dnia Katyńskiego w Sanoku. „Góra Przemienienia”, s. 4–13, Nr 17 (299) z 26 kwietnia 2009. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
- ↑ Marian Struś. Sanok nie zapomni. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 6, Nr 17 (911) z 24 kwietnia 2009.
- ↑ Uroczystości Dnia Katyńskiego w Sanoku. ko.rzeszow.pl. [dostęp 2014-02-23].
- ↑ Krystyna Chowaniec: Dęby Pamięci. Sanok: Komenda Hufca ZHP Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego, 2010, s. 51. ISBN 978-83-931109-3-3.
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 250. [dostęp 2014-02-22].
- Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 39.
- Martyrologia Polaków na Wschodzie podczas II wojny światowej. zs3.sanok.pl. [dostęp 2014-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-27)].
- Krystyna Chowaniec: Dęby Pamięci. Sanok: Komenda Hufca ZHP Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego, 2010, s. 32. ISBN 978-83-931109-3-3.
- Władysław Godula. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2014-04-23].
- Biogram na tablicy przy pomniku Golgota Wschodu na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.
- Nauczyciele II Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Sanoku
- Ludzie związani z Krosnem
- Ludzie związani z Równem
- Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu
- Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu
- Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej
- Wojskowi związani z Sanokiem
- Urodzeni w 1911
- Zmarli w 1940
- Oficerowie 44 Pułku Strzelców Legii Amerykańskiej
- Oficerowie 2 Pułku Strzelców Podhalańskich