Przejdź do zawartości

Bertrada de Montfort

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bertrada de Montfort
Ilustracja
królowa Francji
Okres

od 1092
do 1108

Jako żona

Filipa I

Poprzedniczka

Berta Holenderska

Dane biograficzne
Data urodzenia

ok. 1070

Data i miejsce śmierci

14 lutego 1117
Opactwo w Fontevraud

Ojciec

Szymon I de Montfort

Matka

Agnieszka de Évreux

Mąż

Fulko IV (hrabia Andegawenii)

Mąż

Filipa I (król Francji)

Dzieci

Z Fulkiem IV:
Fulko V;
z Filipem I:
Filip,
Fleury,
Cecylia,
Eustachia

Bertrada de Montfort (ur. ok. 1070, zm. 14 lutego 1117 w Fontevraud) – córka Szymona I de Montfort.

W 1089, gdy miała ok. 19 lat została wydana za mąż za Fulka IVhrabiego Andegawenii. W 1092 urodziła syna, Fulka V – późniejszego króla Jerozolimy. Wkrótce potem została kochanką (o ok. 20 lat starszego od siebie) króla Francji Filipa I. Dla niej król oddalił swoją żonę, Bertę Holenderską, a Bertrada rozstała się z mężem. Pobrali się 15 maja 1092 roku, popełniając bigamię. Zostali za to wyklęci przez Hugona, arcybiskupa Lyonu, a potem przez papieża Urbana II. Dopiero w 1105 Filip przyrzekł, że zaprzestanie kontaktu z Bertradą, ale słowa nie dotrzymał[potrzebny przypis]. Doczekali się czworga dzieci:

  • Filipa, hrabiego Mantes (zm. ok. 1125),
  • Fleury’ego, pana Nangis (zm. po 1118)
  • Cecylii (zm. po 1145) – żony Tankreda, regenta Antiochii, a potem Ponsa z Trypolisu,
  • Eustachii (zm. po 1102).

Bertrada przeżyła swojego partnera o 9 lat. Umarła mając ok. 50 lat.